You'll arrive by public or private transportation in the town of Sanza, where you will check in to your charming B&B and try out the local cuisine in one of the town's restaurants.

De eerste etappe brengt je van het stadje Sanza naar Buonabitacolo.

Dankzij archeologische vondsten weten we dat Sanza al in het Lucanische tijdperk, rond 700 v.Chr., bewoond was. De eerste schriftelijke vermelding van Sontium in de Romeinse tijd noemde de stad naar haar Lucanische volk, de Sontini.

In de vroege middeleeuwen nam het belang ervan toe dankzij de aanwezigheid van Italiaans-Griekse monniken, die een bloeiende gemeenschap stichtten rond de graanschuur van Santa Maria de Siripi, afhankelijk van de abdij van Grottaferrata di Rofrano. De cultus van de Maagd van de Sneeuw, of van de Grotta sul Cervato, is waarschijnlijk ook ontstaan ​​in het Basiliaanse kloosterleven.

De route van vandaag is een mix van secundaire wegen en onverharde paden. Bij het naderen van Buonabitacolo daal je af door het bos naar de rivier de Peglio, waar je de ruïnes van een oude molen kunt bezoeken, een voorbeeld van de technische vindingrijkheid die de monniken in deze regio hebben getoond. Je volgt de rivier de Peglio naar het dorp, waar je je accommodatie voor de nacht vindt.

Buonabitacolo betekent letterlijk "een goede plek om te wonen" en inderdaad, de ligging aan de voet van de heuvel, langs de corridor die van de Vallo di Diano naar de Golf van Policastro leidt, zorgt het hele jaar door voor een frisse bries.

De rivier de Peglio maakt een bocht naar links, langs de heuvel en stroomt vervolgens de brede vlakte van de Vallo di Diano in, waar hij samenkomt met de hoofdwaterloop Tanagro, die van oudsher "Negro" heette.

De route daarentegen trekt de heuvels in die de westelijke rand van de Vallo di Diano omzomen, en volgt de Tanagro op de voet. Deze heuvels zijn al sinds mensenheugenis het thuis van herders. Het natuurlijke pad voert u langs het heiligdom van de Madonna di Monte Carmelo, met een weids uitzicht over de vallei en de zuidelijke Apennijnen.

Je volgt de heuvelrug en hebt afwisselend uitzicht op de Vallo di Diano en de kleinere vallei van de rivier de Peglio.

Je vindt je bestemming van de dag in een kleine agriturismo langs de route.

Laat uw bagage achter in de agriturismo en maak een korte wandeling naar de Ponte Peglio, een paar bruggen die rond het jaar 1000 door Italiaans-Griekse monniken werden gebouwd om het verkeer naar de Grancia di San Zaccaria (de graanschuur van Sint-Zacharia) te vergemakkelijken. Deze graanschuur maakte deel uit van hetzelfde kloostercomplex dat vanuit Rofrano werd bestuurd. De twee bruggen zijn stille getuigen van dit kleurrijke verleden, waarvan slechts enkele sporen in het landschap van Sassano te vinden zijn.

Je loopt eerst naar het dorp Sassano, een klein stadje diep in de heuvels. Volgens sommigen is de naam afgeleid van het feit dat de familie Sattius de gronden bezat, hoewel er ook populaire theorieën zijn die stellen dat de naam afkomstig is van Sasso Sano (gezonde rots), vanwege het rotsachtige landschap en de overvloed aan schoon, fris water dat uit de bronnen in de heuvels komt.

Hier kunt u het Santuario di San Michele op de heuveltop bezoeken, evenals de wijk Fontana. In die laatste wijk staat een fontein uit de 15e eeuw die nog steeds door de plaatselijke vrouwen wordt gebruikt om zich te wassen... en om de laatste roddels uit te wisselen.

Vanuit Sassano is het een korte rit omhoog naar Monte San Giacomo, een van de weinige plaatsen in de Vallo di Diano die zich niet over de valleibodem heeft uitgebreid en daardoor een hechte gemeenschapssfeer heeft behouden.

Het pad voert u omhoog naar de Sint-Annakerk en vervolgens helemaal rond de heuvel naar Teggiano. Daar vindt u een comfortabel bed en een prachtig stadscentrum om te verkennen.

Wij raden het kerkje van Sant'Antuono aan, gebouwd in de vroegmiddeleeuwse stijl van de Italiaans-Griekse traditie.

Teggiano, voorheen bekend als Diano, was vanaf de vroege middeleeuwen tot in de moderne tijd het militaire en politieke centrum van de Vallo di Diano. De heer van Diano, Tommaso di Sanseverino, die in de 13e eeuw over uitgestrekte gebieden van Basilicata en Campania heerste, was een van degenen die de komst van kartuizer monniken naar de Vallo stimuleerden. Dit deed hij ongetwijfeld om de Franse koning tevreden te stellen, maar ook vanwege hun technische vaardigheden, in de hoop het moerassige terrein geschikt te maken voor landbouw. ​​Zijn kasteel, dat door de eeuwen heen vele veranderingen heeft ondergaan, staat prominent aan het centrale plein van Teggiano en biedt uitzicht over de hele vallei.

Vandaag daalt uw route de hellingen van Teggiano af naar de vallei. U komt langs de wijk San Marco met zijn kerk, gewijd aan Sint-Marcus. Gelegen aan de voet van de Sella del Corticato-bergpas, was San Marco vroeger een belangrijke doorgangsplaats voor reizigers tussen de kust van Cilento en de Vallo di Diano.

Na Teggiano achter je te hebben gelaten, voert je route je weer de heuvels in op weg naar San Rufo. Je vindt je overnachtingsplek vóór het centrum van het dorp, op de helling langs de Vallo.

Vandaag brengt de reis je iets dichter bij de Tanagro, hoewel nog niet helemaal binnen handbereik. Na een korte wandeling bereik je het stadje San Rufo.

Het dospscentrum lijkt in de bergwand uitgehouwen, aan het begin van de Sentinella-pas, waar mensen al duizenden jaren de moeilijke oversteek naar Cilento maken op weg naar de kustplaatsen Paestum en Agropoli.

De route voert je langs de voet van de heuvel richting de dorpjes San Pietro al Tanagro, genoemd naar de ligging vlakbij de rivier, en Sant'Arsenio.

San Pietro heeft de molens die eeuwenlang zijn heuvels sierden, gerestaureerd. Na een bezoek aan het Parco dei Mulini steekt u het stadscentrum over en vervolgt u uw weg naar Sant'Arsenio. Via een van de secundaire beddingen van de Tanagro bereikt u Polla, uw bestemming van de dag.

Polla ligt aan de overkant van de smalle doorgang die het einde markeert van de valleibodem van de Vallo di Diano, die letterlijk in tweeën wordt gedeeld door de rivier de Tanagro. Het stadje vormt een knooppunt tussen de Valle del Tanagro en de Vallo di Diano, een ondiepe doorgang die ooit het water van de Vallo di Diano vasthield, toen het nog een binnenzee was.

De route van vandaag voert je naar het gebied van de Valle de Tanagro, naar Pertosa, bekend om zijn prachtige grotten en de zeer gewaardeerde witte artisjok.

De route leidt eerst langs de rivier naar de noordkant van Polla, waar je nog steeds sporen kunt zien van de oude waterbekkens, die dienden als bescherming tegen hoge waterstanden in de rivier de Tanagro. Deze systemen bestonden al in de vroege middeleeuwen en bleven tot in de 20e eeuw in gebruik.

Na Polla verlaat je de stad en loop je weer de heuvels in, boven de rivier en diverse wegen. Je steekt de snelweg ongemerkt over via een pad dat over één van de vele tunnels loopt.

Eenmaal aan de overkant loop je door velden en bos naar de grotten. Hier kun je ervoor kiezen om deel te nemen aan een van de dagelijkse rondleidingen door de grotten, of verder te gaan naar het centrum van Pertosa, dat iets verderop ligt.

Pertosa ligt aan het noordelijke uiteinde van uw reis, dus de route van vandaag brengt u terug naar Polla en verder naar Atena Lucana.

Vandaag volg je de Tanagro op de voet, deels over een provinciale weg, voordat je het pad langs het kanaal bereikt. Vanaf hier is het een rechte lijn naar Atena. Vanaf de bodem van de vallei krijg je een idee van de omvang van deze vallei. Nog maar 20.000 jaar geleden was dit een zee, wat de enorme vruchtbaarheid van de grond verklaart en waarom het de moeite waard was om de moerassen om te zetten in landbouwgrond.

Het rechte pad eindigt een paar kilometer voor Atena Lucana, waar je de heuvels in gaat en het voetpad naar het stadje vindt. Aan het begin van dit pad bevindt zich een oude steengroeve, een van de vele in dit gebied en de belangrijkste bron van steen voor het historische centrum van de stad.

Volgens bronnen ontleent Atena Lucana zijn naam aan het pre-Latijnse bijvoegwoord Ater (zwart) en zou daarom verwijzen naar het donkere water van de Tanagro, die voorheen Negro heette.

De geschiedenis van de stad gaat terug tot de 4e eeuw voor Christus, zoals blijkt uit de megalithische stenen muren die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn. Net als de andere steden aan de oostelijke rand van de Vallo, ligt het aan de oude Romeinse weg Via Popilia-Annia (Reggio Calabria - Capua).

Nadat de stad in de 9e eeuw volledig was verwoest door Saraceense invallers, werd het huidige historische stadscentrum herbouwd rond een kasteel dat dateert uit de 12e eeuw.

Na een wandeling door het stadje vervolg je je route langs de heuvels aan de oostelijke rand van de Vallo di Diano naar het historische centrum van Sala Consilina. Sala is het grootste dorp in de Vallo di Diano met ruim 10.000 inwoners en kende een belangrijke economische bloeiperiode in de jaren tachtig. De moderne gebouwen overschaduwen echter de rijke geschiedenis van deze plek, die teruggaat tot het neolithicum, zoals blijkt uit archeologische vondsten in het gebied.

Na het verlaten van het stadscentrum wandel je langs de oude pelgrimsroute naar het zuiden, waar je aankomt bij het vroegchristelijke doopvont van Sint-Johannes, il Battistero di San Giovanni, door de eeuwen heen een belangrijke gebedsplaats voor elke reiziger langs de oostelijke rand van de Vallo. U vindt uw overnachtingsplek in een nabijgelegen agriturismo.

Na het verlaten van het Battistero volg je de onverharde weg naar het zuiden tot je de weg bereikt die naar het kartuizerklooster van Padula leidt.

Na de eerste vestiging van Italiaans-Griekse monniken op de heuveltop waar zich nog steeds het historische centrum bevindt, groeide de stad exponentieel met de ontwikkeling van het klooster vanaf de 13e eeuw.

De Certosa di San Lorenzo werd oorspronkelijk gebouwd door Franse kartuizer monniken, die door Tommaso Sanseverino waren uitgenodigd om zich te vestigen rond een kleine kerk gewijd aan San Lorenzo. Deze politieke zet, bedoeld om in de gunst te komen bij de Franse koning, zou de loop van de geschiedenis van de gehele Vallo di Diano in de daaropvolgende eeuwen bepalen. De monniken, die uitstekende ingenieurs waren, ontgonnen het moerasland voor de landbouw en trokken bouwers en ambachtslieden aan naar wat later de bloeiende stad Padula zou worden. Dit bood werk aan velen en zorgde voor een stabiel inkomen voor het klooster en de familie Sanseverino.

Padula telde op zijn hoogtepunt meer dan 10.000 inwoners, alleen al in het historische centrum.

Nadat je het dorpscentrum op de heuvel hebt verlaten, wandel je langs de sporen van de oude Lucanische nederzetting op de heuveltop achter de stad, alvorens af te dalen naar de Italiaans-Griekse kluizenarij Eremo di San Michele alle Grottelle. Dit grotheiligdom was vroeger een heidense gebedsplaats gewijd aan de god Attis. Vanaf de vroege middeleeuwen werd het gebruikt als een plek voor stille contemplatie, en pelgrims van diverse afkomst hebben bijgedragen aan de huidige vorm van het heiligdom en de levendige kunstwerken.

Vanuit de Eremo vervolg je je weg de heuvels in naar je bestemming van de dag: een prachtig gelegen agriturismo op de heuveltop boven de Vallo.

Vanuit uw idyllische accommodatie op de heuveltop reist u zuidwaarts naar het stadje Montesano sulla Marcellana. Onderweg komt u door het gehucht Arenabianca, bekend om zijn aangename briesje en prachtige uitzicht over de vallei.

Je verlaat de hoofdweg en loopt naar de voet van de heuvel waarop Montesano ligt. Tijdens je wandeling omhoog kom je langs de oude Terme, ooit een belangrijk kuuroord dat nu niet meer in gebruik is. Als je wilt, kun je een korte omweg maken naar het heiligdom van Sant' Antonio verderop, voordat je aan je wandeling naar het dorp begint.

In het centrum van Montesano, je bestemming van vandaag, vind je je slaapplaats voor de nacht.

Montesano was de thuisbasis van de boerderij van San Pietro de Tumusso, een belangrijk onderdeel van het netwerk van kloosters dat werd bestuurd door de abdij van Grottaferrata in Rofrano. Het oude klooster heeft sindsdien vele veranderingen ondergaan, waaronder een naamswijziging, toen het een benedictijnenklooster werd gewijd aan Santa Maria di Cadossa.

De route van vandaag voert u vanuit het stadscentrum naar het achterland van Montesano, naar een gehucht genaamd Tardiano, dat bekendstaat om zijn vruchtbare grond en broodproductie.

Van hieruit ga je verder naar de Piana di Magorno, een grote vlakte die van enorm belang was voor de handel tussen de Vallo di Diano en de Ionische kuststeden Policoro en Metaponto. Alle handel liep via dit gebied, dat een groot vlak oppervlak bood waar handelaren konden rusten en herders hun kuddes konden laten grazen.

Je route voert je langs de zuidelijke rand van dee Piana di Magorno en rond de Monte Vaiana, waarna je in zuidelijke richting naar Casalbuono afbuigt. Je rust hier uit voor de nacht, voordat je het dorpscentrum bereikt.

Je route van vandaag brengt je eerst naar Casalbuono, wat letterlijk "goed huis" betekent. Je volgt de weg over de vlakte tussen de heuvels voordat je westwaarts afslaat naar het pad naar Casalbuono. Je loopt door een opening in de heuvels tot je het stadje op de heuveltop aan je rechterkant ziet. Casalbuono is dan het meest zuidelijke dorp van de Vallo di Diano.

De middeleeuwse oorsprong van Casalbuono is onzeker, maar we weten dat het een bijkomstig dorp was van het benedictijnenklooster van Montesano. Waarschijnlijk was het gebied al geruime tijd bewoond, maar er zijn geen schriftelijke bronnen gevonden die dit bevestigen. Het kasteel boven de stad dateert uit de 15e eeuw na Christus.

Vanuit Casalbuono volgt je route een parallel pad aan de Strada Statale delle Calabrie, wat ooit de belangrijkste weg naar Reggio Calabria was, vóór de aanleg van de snelweg. Je volgt de rivier de Tanagro aan je rechterhand en aan je linkerhand het Cerreta-bos, een natuurreservaat dat zich uitstrekt tot diep in de bergen die de Vallo di Diano scheiden van de Golf van Policastro.

Uw overnachtingsaccommodatie bevindt zich langs de Statale, op weg naar Sanza.

Het laatste deel van je reis langs de Tanagro volgt de rivier tot je weer linksaf slaat richting Sanza. Het pad voert je langs de helling van het Cerreta-bos, door de velden in de brede vallei die naar de Bussento-rivier en Sanza leidt.

Hier trekt je je terug in uw accommodatie voor uw laatste nacht in de Vallo di Diano.

Na een gezond ontbijt vind je je weg naar je vervoersoptie voor de terugreis naar huis of je verdere reis.